• Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: Ανθρωποσοφία

Έρευνα - Απόδοση: Γεράσιμος Κατραμάδος

 

1. Μυθολογικά: Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, Αλεξανδρινός ποιητής του 3ου π.Χ. αιώνα στα ”Αργο-ναυτικά” του ιστορεί πως ”όταν οι Αργοναύτες θα έβλεπαν τις εκβολές του ποταμού Φάσιδος θα είχαν φτάσει στην Κολχίδα που βρίσκεται στην εσχατιά της θάλασσας και της στεριάς. Εκεί ο Ιάσων, με τη βοήθεια της Μήδειας θα νικήσει τον Δράκο και θα αποκτήσει το χρυσόμαλλο δέρας προκειμένου να το φέρει στην Ελλάδα. Είναι ο όρος του σφετεριστή βασιλέα της Ιωλκού Πελία για να πάρει πίσω τον θρόνο του πατέρα του Αίσονα. Το φάρμακο της Μήδειας ήταν ένα βάλσαμο από το αίμα του Προμηθέα που στάλαξε στον Καύκασο .Εκεί άνθισε ένα λουλούδι, το Κολχικό, στο χρώμα του κρόκου και από τον χυμό της ρίζας του η Μήδεια έφτιαξε ένα πανίσχυρο φίλτρο. Τις μαγικές-θεραπευτικές ικανότητες της Μήδειας μαρτυράει η συγγένειά της με την Κίρκη-αδελφή του πατέρα της Αιήτη- και την Εκάτη, όπως η ίδια καυχιέται.” Στην τραγωδία του Ευριπίδη ”Μήδεια”η Κολχίτισσα, όπως την αποκαλεί, συναντά τον άτεκνο βασιλιά της Αθήνας Αιγέα ο οποίος επιστρέφει από το μαντείο των Δελφών όπου πήγε για να ζητήσει χρησμό προκειμένου να αποκτήσει διάδοχο. Του λέει λοιπόν: «Το άγονο σπέρμα εγώ θα σου γιατρέψω και θα σε κάμω να γεννήσεις πλήθος τέκνα από τέτοια βότανα γνωρίζω»
Εδώ το βότανο είναι φάρμακο, μέσον θεραπευτικό, αλλά η ”φαρμακίς” Μήδεια στη συνέχεια ομολογεί: «Με φαρμάκια θα’ χω ποτίσει τα χαρίσματα που στέλνω στην αντίζηλή μου [στεφάνι και πέπλο]»
Μόλις η Γλαύκη, σύζυγος του Ιάσονα, για την οποία ο Ιάσονας πρόδωσε τη Μήδεια προκαλώντας την τραγική του μοίρα, τα φόρεσε, κυκλώθηκε από μαγική φωτιά και πέθανε φριχτά, το ίδιο και ο πατέρας της Κρέοντας, βασιλιάς της Κορίνθου καθώς την αγκάλιασε για να την συντρέξει. Εξάλλου το ρήμα ”μήδομαι” που σημαίνει στοχάζομαι, συλλογίζομαι, μηχανεύομαι, επινοώ, φροντίζω, θεραπεύω και θεραπεύομαι έχει την ίδια ρίζα με τη Μήδεια. Όταν λοιπόν οι Αργοναύτες επέστρεψαν στην Ιωλκό με το ερωτευμένο ζευγάρι Ιάσονας- Μήδεια, η ”παμφάρμακος[2]" εισήχθη στη θεραπεία της ποδάγρας (ουρική αρθρίτιδα). Η ποδάγρα καθ' όλη τη βυζαντινή περίοδο ήταν πολύ συχνή ασθένεια, καθώς 14 από τους 86 συνολικά αυτοκράτορες φαίνεται να είχαν υποφέρει από αυτήν. Άλλοι παράγοντες της εποχής όπως οι σωλήνες μολύβδου του αποχετευτικού συστήματος της πόλης της Κωνσταντινούπολης, τα σκεύη, αλλά και η παραγωγή του πετιμεζιού από σταφύλια, συνέβαλαν στην εμφάνισή της. Αν και υπάρχει η πεποίθηση ότι ο Αλέξανδρος ο Τραλλιανός ήταν γιατρός που ανακάλυψε τις ιδιότητες του φυτού, ο Severus Iatrosophista, ο Θεοδόσιος ο Φιλόσοφος και ο Jacobus Psychrestos, ήταν οι θεραπευτές που εισήγαγαν το ερμοδάκτυλο ως την πρωτοποριακή θεραπεία της ποδάγρας στην πρώιμη Βυζαντινή περίοδο.

 

2. Περιγραφή: Το Κολχικό (βοτανική ονομασία: Colchicum autumnale L.)[1], ή αλλιώς κολχικό το φθινοπωρινό, είναι ένα φυτό που ανήκει στο γένος Colchicum και αριθμεί περί τα 60 διαφορετικά είδη. Το Colchicum Autumnale είναι συνήθως διαδεδομένο στα υγρά και πλούσια λιβάδια, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, αλλά και της νότιας και κεντρικής Ευρώπης.
Είναι βολβώδης πόα, της οποίας ο βολβός έχει μέγεθος καρυδιού. Τα άνθη έχουν χρώμα ρόδινο, με μακρύ ποδίσκο. Τα φύλλα του φυτού είναι μεγάλα λογχοειδή.

 

3. Τοξικότητα: Το κολχικό είναι τοξικό φυτό και περιέχει μία ουσία, την κολχικίνη, η οποία έχει την ικανότητα να σταματά τη διαίρεση των κυττάρων αλλά είναι πολύ τοξική. Μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια. Η δηλητηρίαση από αυτό το φυτό είναι επικίνδυνη, και τα συμπτώματα εμφανίζονται λίγες ώρες αργότερα.

 

4. Θεραπευτικές ιδιότητες: Η κολχικίνη (colchicine) διακόπτει τον κύκλο της εναπόθεσης κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου στους ιστούς των αρθρώσεων. Μειώνει την χημειοταξία και φαγοκυττάρωση των λευκοκυττάρων και αναστέλλει τον σχηματισμό και την απελευθέρωση μιας χημειοτακτικής γλυκοπρωτεΐνης που παράγεται κατά την φαγοκυττάρωση των κρυστάλλων ουρικού οξέος. Επίσης αναστέλλει τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίσκων σε διάφορα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των λευκοκυττάρων, πιθανώς μέσω της σύνδεσής της και παρεμβαίνοντας με στον πολυμερισμό της τουμπουλίνης (υπομονάδας μικροσωληνίσκων). Σε μικρές δόσεις ανακουφίζει από τους αρθριτικούς πόνους σε μεγάλες δόσεις φέρνει διάρροια και σε μεγαλύτερες τον θάνατο. Πρέπει να χρησιμοποιείται απαραίτητα με την παρακολούθηση ιατρού.
Δεν έχει αναλγητικές ή αντιπυρετικές ιδιότητες και δεν επηρεάζει τον μεταβολισμό ή την αποβολή του ουρικού οξέος, αν και είναι πολύ αποτελεσματική στην ουρική αρθρίτιδα. Ο μηχανισμός με τον οποίο η κολχικίνη ανακουφίζει από τις προσβολές της οξείας ουρικής αρ­θρίτιδας δεν είναι πλήρως γνωστός. Η κολχικίνη έχει ασθενή αντιφλεγμονώδη, αλλά όχι αναλγητική, δράση και δεν έχει αποτέλεσμα σε άλλους τύπους πόνου, φλεγμονής ή αρθρίτιδας. Δεν έχει διουρητική δράση και δεν επηρεάζει την νεφρική απέκκριση του ουρι­κού οξέος ή τα επίπεδά του ουρικού στο αίμα, όπως και την διαλυτότητα του ουρικού στο πλάσμα ή την σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

[1] παμφάρμᾰκος: -ον, ὁἔμπειρος εἰς πάντα τὰ εἴδη τῶν μαγικῶν φαρμάκων, ἐπὶ τῆς Μηδείας, Πινδ. Π. 4. 415

[2] Ερμοδάκτυλός (Ερμής+δάκτυλος, όπου δάκτυλος "εκ της ρίζης "δικ-" ή "δεκ-", του δείκνυμι και δέχομαι" [Άννα Τζιροπούλου "Ο εν τη λέξει λόγος"]), Αγγελιαφόρος των θεών και προστάτης των ανθρώπων ο Ερμής οποίος στη ραψωδία της "Οδύσσειας" δίνει "φάρμακον εσθλόν" στον Οδυσσέα για να τον προστατεύσει από τα "μάγια" της Κίρκης: "μα ως το λαγκάδι το άγιο εδιάβηκα και κόντευα να φτάσω στης Κίρκης πια το αρχοντοπάλατο της πολυφαρμακούσας, εκεί μου απάντηξε ο χρυσόραβδος Ερμής [...] Για πού τραβάς ξανά, βαριόμοιρε, στ΄ ακρόβουνα μονάχος [...] Ωστόσο θέλω από τα βάσανα να σε γλιτώσω τούτα. Να πάρε αυτό το καλοβότανο και κράτα το, στης Κίρκης σα μπεις, να σκέπει το κεφάλι σου, κακη ώρα να μη σέ ΄βρει." (απόδοση: Καζαντζάκη-Κακριδή).

Untitled 1

5. Το Κολχικό στην Ανθρωποσοφική ιατρική : Έχοντας γνωρίσει τη συγκεκριμένη ανάπτυξη και τα πρότυπα ζωής της οικογένειας των κρίνων, βλέπουμε ότι στο φθινοπωρινό Κολχικό υπάρχουν κάθε είδους αντίθετες τάσεις. Μπαίνει στο στάδιο της ανθοφορίας όταν οι ζωτικές ενέργειες του έτους εξαντλούνται, με τη ζωτικότητα των φυτών να αποσύρεται σε ρίζες και σπόρους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση του Κολχικού το άνθος παραμένει στο βολβό, συμπιέζεται και ωθείται προς τα κάτω στις υπόγειες περιοχές, το άνω αναγκάζεται να πάει προς τα κάτω πιο χαμηλά, χωρίς να μεσολαβεί μεταξύ τους κάποια σφαίρα φυλλώματος.
Ο ρυθμός ζωής αυτού του φυτού έρχεται σε αντίθεση με τον κανονικό ρυθμό ζωής. Η ποιότητα βλάστησης που παρουσιάζει η οικογένεια του, (που αφήνει πίσω όλη την ποιότητα των ριζών και των φύλλων και ανεβαίνει ελεύθερα σε υψηλότερες περιοχές), σε αυτό το φυτό βλέπουμε ότι είναι συγκρατημένη. Η βλάστηση της γύρης στο στίγμα χρειάζεται εβδομάδες για να φτάσει το ωάριο στην ωοθήκη κάτω στον βολβό. Η "γονιμοποίηση" συμβαίνει μόνο τα Χριστούγεννα. Ο σπόρος αναπτύσσεται το χειμώνα και όχι το καλοκαίρι. Την άνοιξη, (όταν ανθίζουν όλα τα "φυσιολογικά" φυτά), ξεπροβάλει το ψευδοκάρπιο με τη κάψουλα του σκούρου σπόρου ενώ παράλληλα αυτή την εποχή κάνουν την εμφάνισή τους και τα φύλλα του και συνθέτουν τον θυγατρικό βολβό που θα ανθίσει το επόμενο φθινόπωρο. Το καλοκαίρι, το φυτό «ξεκουράζεται» κάτω από το έδαφος. Οπότε στη περίπτωση του Κολχικού οι θέσεις των εποχών έχουν αλλάξει θέσεις μεταξύ τους.
Μπορούμε να καταλάβουμε ότι ένα τέτοιο φυτό πρέπει να είναι πολύ τοξικό. Η «αντίθετη» φύση του φυτού δημιουργεί το δηλητήριο. Γίνεται αμέσως προφανές ότι το αστρικό είναι πολύ ισχυρό σε αυτό το φυτό. Η κολχικίνη, (το αλκαλοειδές που βρίσκεται σε όλα τα μέρη του φυτού αλλά κυρίως στον σπόρο), αποτελεί το πιο ισχυρό μιτωτικό δηλητήριο. Αναστέλλει τις διαδικασίες που προηγούνται της κυτταρικής διαίρεσης και του πολλαπλασιασμού. Οι σπόροι του φυτού που υποβάλλονται σε επεξεργασία ξεφεύγουν εντελώς από το αιθερικό τους, με τις γενετικές αρχές να διαχωρίζονται με διαφορετικό τρόπο από την πνευματική αρχή της μορφής. Λαμβάνουν χώρα αιφνίδιες μεταλλάξεις που μπορούμε να δούμε μόνο με ισχυρά μέσα όπως η ακτινογραφία.
Η «αρχή» του κρίνου μπορεί εύκολα να φανεί στις φαρμακευτικές δράσεις αλλά είναι αρκετά μεταμορφωμένη. Ο εμετός, η διάρροια, υδρωπικία, η σπλαχνική νεφρίτιδα, η περίσσεια ουρικού οξέος, αντιμετωπίζονται με Colchicum για να ενθαρρύνουν το αστρικό σώμα να επέμβει πιο έντονα στις διαδικασίες αποβολής του κατώτερου οργανισμού. Από την άλλη πλευρά - και αυτό σχετίζεται με τη διαδικασία σχηματισμού βολβών - μπορούμε να αναμένουμε ισχυρές δράσεις στην περιοχή μεταξύ κεφαλής και θώρακα, ειδικά εάν εμφανίζονται τάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τις τάσεις της κανονικής μορφής. Μπορούν να αντιμετωπιστούν ιζήματα, σκλήρυνση και ανάπτυξη όγκων στον ανώτερο οργανισμό και ειδικά η διεύρυνση του θυρεοειδούς. Ο Rudolf Steiner πρότεινε ότι πρέπει να γίνουν προετοιμασίες από τον βολβό ανθοφορίας για τη θεραπεία της βρογχοκήλης. Έδειξε ότι η βρογχοκήλη είναι ένδειξη «ατονίας του αστρικού σώματος» έτσι ώστε ο οργανισμός του Εγώ να συγκρατείται σε «στασιμότητα» από το φυσικό και το αιθερικό σώμα. Το Colchicum διεγείρει δυναμικά το τμήμα του αστρικού σώματος που είναι ενεργό στην περιοχή του λάρυγγα.
Η δραστηριότητα του θυρεοειδούς, (σημαντική για πολλές μεταβολικές διεργασίες), όπως φαίνεται από τον βασικό μεταβολισμό, πυροδοτείται καθώς το αστρικό σώμα παρεμβαίνει πιο δυνατά. (Σκεφτείτε ότι ο βολβός του Κολχικού διατηρεί τη διαδικασία ανθοφορίας μέσα του, κάτι που τον κάνει ιδιαίτερα κατάλληλο για να τονώσει τη δραστηριότητα του θυρεοειδούς και για να την καθοδηγήσει προς τη σφαίρα του μεταβολισμού). Επίσης ο Rudolf Steiner συνέστησε τις ρίζες του Colchicum για τη θεραπεία φλεγμονωδών και πολλαπλασιαστικών διεργασιών στις μήνιγγες.


Βιβλιογραφία
- Colchicum autumnale (Χριστίνα Γ. Φλόκα – 2021)
- Ευριπίδης, Μήδεια, Κάκτος, Αθήνα 1994
- Colchicum Autumnale Κολχικό το Φθινοπωρινό (2019 – Άγρια Μανιτάρια)
- Γαληνός οδηγός φαρμάκων – Κολχικίνη
- Healing Plants - Wilhelm Pelican -Colchicum autumnale, autumn crocus
- Vedecum of Anthroposophic Medicines 2017
- Finding remedies : Spiritual Knowledge of Man and Nature (Heinz Hartmut Vogel)

Έρευνες:
- Colchicum autumnale in the treatment of patients with subclinical hyperthyroidism
- Colchicum autumnale in Patients with Goitre with Euthyroidism or Mild Hyperthyroidism
- Mediterr J Rheumatol 2017;28(2):106-9 - Severus Iatrosophista, Theodosius the Philosopher and Jacobus Psychrestos, introducing Colchicum as an innovative treatment for podagra in the early Byzantine period

 

Κατηγορία Άρθρα

Σε διαλέξεις του σε γιατρούς, κυρίως στο πρώτο ιατρικό μάθημα το 1920, ο Ρούντολφ Στάινερ περιγράφει συχνά την τριπλή δομή του ανθρώπου σε σχέση με τις ουσίες. Προχωράει από τις αρχές του Άλατος, του Θείου και του Υδράργυρου που είχαν ήδη δοθεί από τον Παράκελσο. Αυτή η τριπλή ιδέα μπορεί να αποτελεί το κλειδί για την κατανόηση του νόμου του Γκαίτε αναφορικά με την πολικότητα και την αρχή της μεταμόρφωσης.
Αποκαλύπτεται σε κάθε εκδήλωση της ανόργανης και οργανικής φύσης μέχρι το τριπλό σώμα και την τριπλή ψυχή του ανθρώπου και επεκτείνεται στις ουράνιες ιεραρχίες και την Αγία Τριάδα. Η αρχή του Θείου (S) αντιστοιχεί στο προηγουμένως χαρακτηριζόμενο ανθρώπινο μεταβολικό σύστημα και στο λουλούδι του φυτού. Σε γενικούς και αφηρημένους όρους η ποιότητα του Θείου επιφέρει το δυναμικό σχηματισμό και μετασχηματισμό της ουσίας σε όλες τις διάφορες εκφράσεις της. Παραδίδεται στον κόσμο και έχει την ποιότητα της επέκτασης. Η αρχή του Άλατος που συναντήσαμε στα νεύρα και στις αισθήσεις αλλά και στη ρίζα του φυτού, έχει τα χαρακτηριστικά της παύσης σε οργανωμένη μορφή, της συστολής και της πύκνωσης. Η αρχή του Υδράργυρου μεσολαβεί και ρυθμικά αποκαθιστά την ενότητα μεταξύ των αντίθετων πόλων. Ο Παράκελσος διέθετε μια περαιτέρω κατανόηση των αρχέτυπων διαδικασιών του Άλατος, του Θείου και του Υδράργυρου, που σχετίζονται με τη ουσίες άλας, θείο και υδράργυρος. Θα περιγράψουμε τα χαρακτηριστικά τους εν συντομία. Ο σχηματισμός άλατος, όπως είναι η καθίζηση των κρυστάλλων από ένα κορεσμένο διάλυμα επιτραπέζιου άλατος, είναι μια διαδικασία Άλατος που απελευθερώνει θερμότητα. Από την άλλη πλευρά, όταν διαλύεται το επιτραπέζιο αλάτι η θερμότητα αποσύρεται από το περιβάλλον. Μια χαρακτηριστική ιδιότητα του θείου είναι η τάση να δεσμεύει τη θερμότητα μέσα του και να την απελευθερώνει σιγά-σιγά όταν οξειδώνεται. Οι θειικές ουσίες κρατούν τη θερμότητα ακόμη και κατά τη διάρκεια της καύσης, μερικές φορές λαμβάνοντας τη θερμότητα ακόμη και από το περιβάλλον τους όπως όταν καίγεται ο ασβέστης. Τα φυσικά χαρακτηριστικά του υδράργυρου αποκαλύπτουν μια ρευστή, κινητή κατάσταση και την πολική τάση να εξατμίζονται στον αέρα και να διασπόνται σε πολλά σταγονίδια. Ο σχηματισμός και η εξάτμιση των σταγόνων αντιπροσωπεύουν τη διπλή τάση του υδράργυρου προς την πύκνωση και τη διάλυση. Η ασυνήθιστη, «υδραργυρική» φύση του μετάλλου αυτού παρατηρείται επίσης και στην ακραία ικανότητά του να συγχωνεύεται με άλλα μέταλλα, να εισέρχεται σε μια πραγματική λύση μαζί τους.

FR 1
Στη 10η διάλεξη της Πνευματικής Επιστήμης και Ιατρικής, ο Ρούντολφ Στάινερ παρέχει ένα σχέδιο, το οποίο είναι αντιπροσωπευτικό της γνώσης της ουσίας με βάση τα αρχέτυπα του Άλατος, του Θείου και του Υδράργυρου. Η πολικότητα του άνθρακα και του πυριτίου (άλατα του ανθρακικού και πυριτικού οξέος) θεωρείται χαρακτηριστική για την ανθρώπινη «διαδικασία της ζωής». Όπως το επιτραπέζιο αλάτι έτσι και το διοξείδιο του πυριτίου είναι μια κρυσταλλική ουσία που διέπεται ολοκληρωτικά από την αρχή του Άλατος. Οι διαμορφωτικές δυνάμεις του φωτός και της θερμότητας που δημιούργησαν το πυρίτιο απελευθερώνονται κατά τη διάρκεια της κρυστάλλωσης, αφήνοντας μια διαφανή, γεωμετρική, κρύα, μη-εύφλεκτη ουσία. Σύμφωνα με τον Ρούντολφ Στάινερ, οι παγκοσμιοποιούμενες δυνάμεις δραστηριοποιούνται στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της διαδικασίας του πυριτίου, απελευθερώνοντας ενέργειες από τα όργανα και τις ουσίες, οι οποίες στη συνέχεια παρέχουν τη βάση για την αντίληψη και τη συνείδηση, παρέχοντάς μας πρόσβαση στο διαπροσωπικό κόσμο των ιδεών μέσω της σκέψης.
Αντιθέτως, η διαδικασία του ανθρακικού οξέος οδηγεί κατευθείαν στο σχηματισμό της ουσίας. Τα αλκάλια μεσολαβούν ρυθμικά ανάμεσα στη διαδικασία παγκοσμιοποίησης και εξατομίκευσης. Το σχέδιο του Ρούντολφ Στάινερ είναι μια συμβολική αναπαράσταση της ίδιας της διαδικασίας της ζωής: ο άνθρακας οδηγεί τη ζωή στην ύλη, πυκνώνοντάς την στο σχηματισμό του εξατομικευμένου σώματος, ενώ το πυρίτιο οδηγεί τη ζωή στην περιφέρεια του σώματος, για να αποκτήσει συνείδηση και να συνδέσει τον άνθρωπο με τους παγκόσμιους νόμους του κόσμου.
Περιγράψαμε το νόμο της πολικότητας και την αρχή της τριπλότητας που ρέει μέσα από το σύνολο της Φύσης. Σε επόμενο άρθρο θα θέσουμε το ερώτημα του πώς κατά τη διαδικασία του γίγνεσθαι τα βασίλεια της Φύσης δραστηριοποιούνται στον άνθρωπο και πώς αυτά σχετίζονται με την εντελέχειά του (η οντότητα του Εγώ) όταν είναι υγιής αλλά και όταν ασθενεί.


 Πηγή: Heinz Hartmut Vogel - Finding Remedies , spiritual knowledge of man and nature - Volume 1

Κατηγορία Άρθρα

Μια περιγραφική ανάλυση του Vademecum των Ανθρωποσοφικών Φαρμάκων περιγράφει τα ολιστικά ιατρικά συστήματα ως ολοκληρωμένα συστήματα θεωρίας και πρακτικής, που έχουν εξελιχθεί σε διαφορετικές περιοχές, πολιτισμούς και χρονικές περιόδους, κυρίως έξω από τη σφαίρα της δυτικής - συμβατικής ιατρικής. Τέτοια συστήματα περιλαμβάνουν την Ανθρωποσοφική Ιατρική, την Αγιουρβέδα, την Φυσιοπαθητική, την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική και την ιατρική Unani. Τα χαρακτηριστικά των ολιστικών ιατρικών συστημάτων περιλαμβάνουν μια παραδοσιακή χρήση πριν την εμφάνιση της τρέχουσας συμβατικής ιατρικής, ένα ολιστικό, μη αναγωγικό οντολογικό, επιστημολογικό και πρακτικό προσανατολισμό, συγκεκριμένες διαγνωστικές και θεραπευτικές τυπολογίες και τη χρήση μεγάλου αριθμού φαρμακευτικών προϊόντων, φυτικής, ζωικής ή ορυκτής προέλευσης. Λόγω των διαφορετικών τυπολογιών τόσο στα ολιστικά ιατρικά συστήματα όσο και στην συμβατική ιατρική, τέτοια φαρμακευτικά προϊόντα συχνά χρησιμοποιούνται για έναν αριθμό διαφορετικών ενδείξεων, σύμφωνα με την συμβατική ταξινόμηση της εκάστοτε νόσου.

  

Μια πηγή για τη γνώση των κλινικών ιδιοτήτων αυτών των προϊόντων, είναι η εμπειρία των πάροχων θεραπείας. Έχει αναπτυχθεί μια συστηματική προσέγγιση στην τεκμηρίωση, την αξιολόγηση και τη συγκέντρωση εμπειριών από ιατρούς που χρησιμοποιούν τα Ανθρωποσοφικά Φάρμακα (AMPs): το Vademecum (Εγχειρίδιο) των Ανθρωποσοφικών φαρμάκων. Η μελέτη αυτή παρέχει μια περιγραφική ανάλυση της 4ης έκδοσης του Vademecum. Περιλάμβανε 799 διαφορετικά AMPs, που χρησιμοποιήθηκαν σε 1773 ενδείξεις, βασισμένα σε 2543 ερωτηματολόγια που υποβλήθηκαν από 274 ιατρούς, σε 19 χώρες. Τα 799 AMPs αντιπροσώπευσαν περισσότερα από τα μισά AMPs στην αγορά της Γερμανίας το 2015-2016. Οι 1.773 ενδείξεις συμπληρώθηκαν με συνολικά 19.328 παραπομπές από 2.389 διαφορετικές βιβλιογραφικές αναφορές και αντιστοιχούσαν σε 544 διαφορετικούς τριψήφιους κωδικούς, όπως ορίζονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στη Διεθνή Ταξινόμηση Νοσημάτων, δηλαδή περισσότερο από το ένα τέταρτο όλων αυτών των τριψήφιων κωδικών.

 

Αυτή η μελέτη δείχνει ότι είναι δυνατόν να τεκμηριωθούν, να αξιολογηθούν και να συγκεντρωθούν βιωματικά στοιχεία σε μια μεγάλη ομάδα πάροχων θεραπείας, για μεγάλο βαθμό Ανθρωποσοφικών Φαρμακευτικών προϊόντων, με συστηματικό τρόπο και διαφάνεια. Το ίδιο το Vademecum έχει δυνατότητα επιστημονικής και κανονιστικής αξιολόγησης των AMPs. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η προσέγγιση του Vademecum μπορεί να είναι χρήσιμη για φαρμακευτικά προϊόντα που προέρχονται και από άλλα ολιστικά ιατρικά συστήματα.

 

Η μελέτη:https://www.karger.com/Article/Abstract/507541

Πηγή:European Coalition on Homeopathic & Anthroposophic Medicinal Products

Κατηγορία Άρθρα

medsektion goetheanum paam ivaa escamp efpam

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Για οποιαδήποτε ερώτηση μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στα παρακάτω στοιχεία:

Ε-mail: anthroposophicalm@gmail.com 
Εκδόσεις Etra: 210 9811753